می ترسد؟؟

کدامین چشمه سمی شد ، که آب از آب می ترسد ؟
و حتی ، ذهن ماهیگیر ، از قلاب می ترسد
کدامین وحشت وحشی ، گرفته روح دریا را
که توفان از خروش و موج از گرداب می ترسد 
گرفته وسعت شب را ، غباری آنچنان مبهم
که چشم از دیدگاه و ماه از مهتاب می ترسد
شب است و خیمه شب بازان و رقص وحشی اشباح
مژه از پلک و پلک از چشم و چشم از خواب مي ترسد 
فغان ، زین شهر کج باور ، که حتی نکته آموزش
زافسون و طلسم و رمل و اسطرلاب می ترسد 
فضا را آنچنان آلوده ، دود نفرت ونفرين
که موشک هم ، ز سطح سکوی پرتاب می ترسد 
طنین کار سازی هم ، زسازی بر نمی خیزد .
که چنگ از پرده ها وسیم ، از مضراب می ترسد
سخن ، دیگر کن ای بهمن ! کجا باور توان كردن
که غوک از جلبک و خرچنگ از مرداب می ترسد

استاد بهمن رافعی

شعر بالا را  که اثر طبع استاد بهمن رافعی است  از وبلاگ آقای فریدصلواتی برداشتم (http://faridsalavati.blogfa.com فارغ از هرنوع تحلیلی که امروز می توان از آن داشت، که هر کدام از تحلیل ها به فاصله  سال های نوری ازهم دور هستند. این مطلب را برای دل خودم انتشار دادم امیدوارم به تازیانه برچسب های روزگار گرفتار نشوم