و من آخر، در یک روز پائیزی، همراه پرستوها، به سوی چشمه های نور، می آیم. ومن، همدست باران های حاصلخیز، در یک روز طوفانی، از، این خواب، از، این خواب خرگوشی ،،، می روبم، تمام پلک های سخت و سنگین را ... 1
دی ماه
1347
این شعر برایم رویای تصمیم را روشن می کند شاعرش مرحوم آیت الله شیخ علی صفایی حائری (عین – صاد) می باشد هر چند حضور فیزیکی ام در محضرش کم بود. اما هم چنان خوشه چین خرمن معرفت او هستم. هنوز هم سلوک عملی او را حجت خود در قیامت می دانم.
یادش گرامی
یادداشت های بازدیدکنندگان
نویسنده محسن نوری در تاریخ 1388/05/01 ساعت 02:07:56 ممنونم با اینکه یادداشت ها رو خوندی اما هیچ کدوم رو برای نمایش نذاشتی! همین کارا رو میکنی بی معرفت که هیچکی نمیاد به دیدن وبلاگت. راستی غیر از این کار چندتا کار دیگه هم میکنی که هر وقت یادداشتم رو برای انتشار گذاشتی اونموقع بهت میگم
